Habitat for Humanity

Tijdens de eerste kilometers richting Swaziland wordt door Talitha de knoop doorgehakt om samen met Genevieve, haar Zulu studiegenote, vanaf maandag 4 dagen als vrijwilligers in de buurt van Pietermaritzburg (Kwazulu Natal) deel te nemen aan een bouwproject van de hulporganisatie Habitat for Humanity.

Een verslag van de bouwactiviteiten van de dames zal eind volgende week op het weblog worden gepubliceerd.

Polygamie

Dit weekend brengen we een lang weekend door in het koninkrijk Swaziland. Het koninkrijk Swaziland werd op 6 september 1968 onafhankelijk van Groot-Brittanië. Sindsdien regeert de enige in Afrika overgebleven koning Mswati III over de bijna 1 miljoen Swazi. De koning heeft het goed voor elkaar (en verdient ook zeker respect). Hij heeft namelijk 13 echtgenotes... er schijnt zich zelfs een Europese dame onder te bevinden. Een studente die het oog van de koning kon bekoren en vervolgens werd verzocht met hem te trouwen, heeft het land moeten ontvluchten om aan het huwelijk te ontkomen. We rijden vrijdagochtend vroeg weg zodat we tijdig bij de grenspost bij Mahamba aankomen. Hier hopen we te worden voorzien van een visum. We hebben een 'self-catering' chalet geboekt bij de Mahamba Gorge Lodge. Zaterdag rijden we door naar het Mkhaya Game Reserve, waar we een kamer hebben geboekt in het Stone Camp. Dit kleine reservaat, het schijnt het meest exclusieve te zijn van Swaziland, is een van de beste locaties in zuidelijk Afrika om de zwarte neushoorn te zien (dit is ook voor ons de reden om hierheen te gaan). Het is een 'laagveld'gebied met acacia's, ten zuidoosten van Manzini. In 1995 ontving het park zes zwarte neushoorns uit Zuid-Afrika, een project dat, vreemd genoeg, werd gefinancierd door Taiwan. In 1997 werden in Mkhaya twee olifantjes geboren, de eerste in Swaziland sinds 100 jaar. De enige grote kat in het park is de luipaard. Het is een particulier reservaat en we moeten ons dan ook om 10 uur of 16 uur melden aan de hoofdpoort, waarna we worden opgehaald door de rangers. Zondag gaan we dan weer richting huis.

Goede tijden slechte tijden (deel 3)

De politieke soap in Zuid Afrika wordt opnieuw gevoed met verrassende intriges.

Patricia de Lille, leider van de Independent Democrats, liet afgelopen woensdag in het parlement een bom barsten door het ANC ervan te beschuldigen ruim 500.000 rand smeergeld te hebben aangenomen tijdens de aankoop van nieuw defensiemateriaal.

Volgens bronnen van New Scotland Yard houdt Jackie Selebi, National Police Commissioner, er een vermeende vriendschap op na met een drugssmokkelaar. In september werd Vusi Pikoli, the National Director of Public Prosecutions, door president Thabo Mbeki ontslagen, na een arrestatiebevel voor Selebi te hebben uitgevaardigd. Topadvocaten vechten nu dit besluit van Mbeki aan.


Ondertussen heeft gezondheidsminsiter Manto Tshabalala-Msimang opnieuw een bezoek gebracht aan het ziekenhuis waar ze haar omstreden levertransplantie kreeg...

Het vlees is zwak

De wekker stond om 05.30u zodat we (heel optimistisch) samen vroeg naar de sportschool zouden gaan. Sportscholen gaan hier namelijk al om 05.00u open en geloof het of niet, het is er druk op dat tijdstip!! Zoals te voorspellen was, lag het bedje veel te lekker en snoozen we even lekker verder, totdat we er dan toch echt uit moeten. Aldwin vanwege zijn werk, en ik vanwege mijn eerste Zulules op woensdagochtend. Na de Zulules nemen Mdabuko en ik even wat dingen door zodat iedereen (hij en wij) zich comfortabel voelt met de situatie. Dit neemt slechts een paar minuten in beslag waardoor ik alsnog in staat ben om op Genevieve's uitnodiging in te gaan om met haar en twee vriendinnen te gaan lunchen bij Moyo at the Zoo. Het is erg gezellig en ik moet de kapper dan ook bellen om te vertellen dat ik wat later ben. Gelukkig is het geen probleem en rond 15.30u zit ik vervolgens bij de kapper waar ik de beste hoofdmassage ooit krijg! Ik doezel weg en vind het ronduit jammer als ze op moet houden zodat mijn haar geknipt kan worden.