In de Katse dam

We ontbijten op de parkeerplaats van de Katse dam lodge (we hadden ons contant geld al zo goed als opgebruikt voor de kamer, in Lesotho beschikt men over het algemeen niet over electronische betalingsmogelijkheden). Gelukkig hadden we onze koelkast en etenswaren meegenomen zodat we van een heerlijk 'home-made' ontbijtje kunnen genieten! Om 08.50u komen we voor de tweede keer aan bij het bezoekerscentrum van de Katse dam. Hier wacht een groep Afrikaners eveneens op de gids voor de tour door en over de dam. Dan blijkt dat de gids eerst opgehaald moet worden. Met een kwartiertje vertraging start dan toch de tour met uitleg over het ontstaan van de dam. We zijn niet verbaasd als de gids meldt dat de plannen voor een dam al in 1950 bestonden, maar pas tot uitvoering konden komen in 1986 door 'politieke verschillen'. Uiteindelijk werd de bouw afgerond in mei 1997 en was het stuwmeer begin 1998 volledig vol door de goede regens vanaf de in gebruik name. De dam is de hoogste in Afrika (185m hoog). Alleen in Zambia bestaat een dam die meer water bevat (Kariba dam). De dam is 710m lang, 60m dik bij basis en 9m aan de bovenkant. 2,32mln kubieke meter beton was nodig voor de constructie. Dit betekende een betontransport vanuit Ficksburg naar de dam om de 40 minuten! Na de theoretische uitleg begeven we ons in de auto (achter de gids aan) naar de dam voor een bezoek aan de binnenkant van de stuwdam. Eerst bezoeken we de 'control room' waar een zich op zich nog eenvoudig 'dashboard' bevindt. De dam is 29cm verwijderd van een 'overstroming'. Hiervoor zijn speciale gaten aangebracht in de bovenkant van de dam, zodat het water gewoon weg kan. Een spectaculair gezicht zoals we op sommige foto's kunnen bewonderen. Erop wachten heeft echter geen zin, aangezien het een enorme tijd vergt voor de dam om 29cm vol te maken over 50km2. Als we de gangen betreden binnenin de dam, wordt het ingenieuze meetsysteem uitgelegd dat wordt toegepast om de bewegingen van de dam te kunnen volgen. Ook licht ze toe hoe eventuele "cracks" (barsten) in de dam worden hersteld. Dit gaat door middel van pijpen die door de hele wand zijn aangebracht waardoor ze onder hoge druk cement kunnen inbrengen in de damwand. De rondleiding in het binnenste gedeelte van de dam, wordt afgesloten met een bezoek aan de gangen die in de rotsen zijn aangebracht. De muur loopt aan weerszijden honderden meters door in de bergwand zodat de dam verankerd is in de rotswand. We stappen weer in de auto en rijden achter de gids aan naar de bovenkant van de dam. We maken nog wat foto's en beginnen dan aan onze tocht naar onze volgende overnachtingsplek in Roma, via Thaba-Tseka.

Naar de Katse dam

We wisten al dat de kwaliteit van de wegen in Lesotho zodanig slecht zou zijn, dat je eigenlijk in het hele land niet zonder een vierwielaangedreven auto kunt.



Toch hebben we onze reistijd nog wat te optimistisch ingeschat, waardoor we uiteindelijk in Butha-Buthe en Hlotse/Leribe geen tijd meer hebben om enkele bezienswaardigheden te bekijken, zoals het eerste bergbolwerk van Koning Moshoeshoe, het 19e-eeuwse hoofd van de Koenaclan van het Basothovolk, een oud Brits fort en dinosaurussporen. Het helpt ook niet dat ze nergens met borden staan aangegeven... Vanuit Hlotse/Leribe rijden we de Mafika-Lisiu Pas naar de Katse dam. We komen een wegversperring van de politie tegen, maar worden zonder boe of baa doorgelaten. We snappen de reden ervan niet, en denken dat het te maken heeft met de steilte van de pas en de haarspeldbochten. Later zou ons worden verteld waarom de wegversperring in het leven is geroepen... De tocht is werkelijk adembenemend mooi en voert door het Bokong Nature Reserve en Ts'ehlanyane National Park op 3000m hoogte. Ze maken deel uit van het Lesotho Highlands Water Project. Het schemert al als we aankomen bij het bezoekerscentrum van de Katse dam. Een bewaker vertelt ons echter hoe we bij de Katse dam lodge komen en is dankbaar voor de 10 Maloti (de munteenheid van Lesotho) die we hem daarvoor geven. We rijden Katse village binnen en melden ons bij de poort waar een bewaker ons een formulier geeft om in te vullen. De Katse dam lodge doet sterk denken aan een bejaardencentrum, ziekenhuis en schoolcampus, maar dan met spectaculair uitzicht op het stuwmeer. De lodge is oorspronkelijk gebouwd voor de ingenieurs die aan de dam hebben gewerkt. In mei 1997 is de Katse dam opgeleverd en in gebruik genomen en zijn de ingenieurs vertrokken. Vanaf dat moment is de accommodatie opengesteld voor toeristen. Men heeft echter geen enkele renovatie doorgevoerd, wat de ambiance niet bepaald ten goede komt. Onze kamer blijkt bovendien erg geschikt te zijn voor saunadoeleinden...

Roof of Africa route

De volgende ochtend gaat de wekker om 06.30u. Tijdens het ontbijt leren we een Amerikaan kennen die betrokken is bij een ecologieproject om erosie door o.a. overbegrazing in Lesotho tegen te gaan. Dit is, gezien de culturele factoren die meespelen, een hele uitdaging. We nemen afscheid van hem, de Tsjechen en de Zuid-Afrikaan en gaan op weg naar Butha-Buthe en Hlotse/Leribe. Deze route wordt de Roof of Africa route genoemd door de grote hoogte van de weg. De uitzichten zijn werkelijk spectaculair. Om de vijf minuten stoppen we om een foto te maken. In Mokhotlong houden we even pauze bij het Senqu hotel voor een sanitaire stop. Terwijl wij onze cola en jus d'orange drinken (rond 11.00u 's ochtends), zitten er twee Basotho al volop aan het bier en sterke drank. Op de tv die op volume 10 staat, houdt Mbeki (president van Zuid-Afrika) een toespraak waarin hij de energiecrisis en het wereldkampioenschap voetbal in 2010 in Zuid-Afrika aanhaalt. Onderweg komen we veel herders en kinderen tegen. Helaas voelen we ons niet erg welkom, doordat ze meestal hun handen ophouden voor geld of snoepjes, en zelfs naar ons schreeuwen of de stok, die bijna elke herder bij zich heeft, in onze richting bewegen, alsof ze de auto willen beschadigen. We proberen dit in perspectief te plaatsen, maar hebben moeite begrip voor deze houding op te brengen. Als we de hoogste pas die met de auto begaanbaar is, bereiken, begint het te stortregenen. We besluiten te lunchen bij de New Oxbow Lodge. Dit zou een skiresort moeten zijn, maar nergens zijn liften te zien. Ook het 'New' in New Oxbow Lodge ontgaat ons totaal. De vriendelijkheid is ver te zoeken en de kwaliteit van de 'toasted sandwiches' eveneens. Nou ja, we hebben even een sanitaire stop kunnen maken en wat in onze maag, denken we dan maar.

Overnachting op grote hoogte

Als we ons melden bij het Sani Top Chalet, blijkt dat de rondavel die we hadden geboekt, is ondergelopen door de recente, zware regenval. Gelukkig hebben ze nog een kamer in het centrale chalet. Betekent wel dat we de toiletten en douches met andere gasten moeten delen, maar daar kunnen we niet echt mee zitten. Zeker als het haardvuur wordt ontstoken en in letterlijk een paar seconden een dichte mist optrekt die het chalet als een witte deken omgeeft. Ik haal een fles rode wijn aan de bar en ben erg verrast als ik daar een douanebeambte aantref. Ze blijken hier in de buurt te wonen en te eten bij het chalet. Ik raak in een interessant gesprek verwikkeld met hem en de Basotho achter de bar (o.a. over huwelijk, monogamie & polygamie, kinderen, leven in Lesotho etc.). Terwijl we genieten van een heerlijk diner (onverwacht goed) voeren we een boeiend gesprek met een drietal Tsjechische diplomaten en een Zuid-Afrikaanse chemical engineer. Onze oogleden worden al vroeg zwaar en aangezien de generator toch om 22.00u zou worden stilgezet, duiken we vroeg ons bedje in.