Bevroren

Vandaag staat heel wat op het programma, maar inmiddels hebben we geleerd dat de dagplanning vaak anders verloopt dan je 's ochtends in gedachten hebt. Zo ook vandaag. Het begint rustig met wat mail wegwerken, wat huishoudelijke taakjes en een gezellige chatsessie met Christine (een Keniaanse dame die net een operatie achter de rug heeft). Ik laat de Pool & Garden Service binnen, geef ze wat instructies en log vervolgens in om even wat bankzaken af te handelen. Mijn hart slaat spontaan een slag over. Saldo = 0,00! Account name = not available! Volgens de klantenservice van onze bank is onze rekening bevroren. Hij kan echter niet vertellen waarom. Waarschijnlijk omdat er papieren ontbreken... Als ik hem vertel dat we al bijna 6 maanden bij hen bankieren, zoekt hij verder en ziet inderdaad notities van het feit dat we alles ingeleverd hebben wat de bank vereist. Er zit niets anders op dan naar de bank te rijden omdat ze alleen op het kantoor waar onze rekening loopt, de bankrekening weer kunnen `ontdooien´. Eenmaal bij de bank wacht ik een uur voordat ik aan de beurt ben. De dame die me helpt, kent me al en heeft me mijn probleem al horen beschrijven tegen de receptie. Blijkt dat wij niet de enigen zijn bij wie dit `random´ bevriezen, plaatsvindt. Ze had vandaag al eerder iemand aan haar bureau gehad van wie de rekening al vier keer om onverklaarbare redenen was bevroren. Uiteindelijk ben ik anderhalf uur later weer op weg naar huis. Ik drop mijn bankspullen en ruil ze in tegen onze postbusgegevens. We ontvangen namelijk al een maand of wat niet veel post meer. Mondjesmaat komt eens wat binnen, maar poststukken waarvan we weten dat ze meer dan een maand geleden al verzonden zijn naar Zuid-Afrika, zijn nog steeds niet aangekomen. Ik rijd nog even langs de postbus om te checken of er nog post is en vindt zowaar 1 envelop van het bedrijf dat ons huis aan het bouwen is. Het postkantoor verstrekt me een telefoonnummer van degenen die verantwoordelijk zijn voor de distributie naar onze postbus. Maar weer eens even bellen dus... Op naar de sleutelmaker. Aangezien Mdabuko in ons stafverblijf trekt (de eigenaressen heeft haar toestemming gegeven), moeten wat sleutels worden bijgemaakt. Dit verloopt soepel en al snel ben ik weer onderweg naar Sandton om boodschappen te doen.

Zo goed als nieuw!

Helaas was de Jeep afgelopen vrijdag nog niet klaar. Vandaag krijg ik echter een telefoontje dat hij klaar staat. Als ik echter probeer een taxi te krijgen, blijkt dat ze volledig volgeboekt zijn. Toch maar een courtesy driver dus. Hij heet Sam en ik krijg, heel gezellig, van alles te horen over zijn achtergrond, gezin en werk en vervolgens vraagt hij mij naar de verschillen tussen Nederland en Zuid-Afrika. De rit gaat zo dus erg snel. En de auto ziet er weer uit als nieuw!

Mannen op de muur

Als ik 's ochtends op de patio achter de computer zit, word ik opgeschrikt door het geluid van draden die worden doorgeknipt. Na niet al te lange tijd worden drie mannen zichtbaar die zich voortbewegen over de muur. Op mijn vraag wat ze in godsnaam aan het doen zijn, wordt geantwoord: we moeten de electrische bedrading weer weghalen. Ik snap er niets van, want de bedrading was juist enkele weken geleden aangebracht als extra beveiliging. Het gaat zowaar erg efficiënt, aangezien een persoon de draden doorknipt, een persoon de draden meeneemt en een persoon de stokken losschroeft en meeneemt! Ik was sowieso al van plan de veiligheidssituatie aan te kaarten bij de bewonersvereniging, aangezien tot nu toe de verandering van beveiligingsbedrijf bepaald geen verbetering is. Ik kwam bijvoorbeeld zaterdagavond terug van het Tequila Babes bootcamp en moest de bewaker wakker maken om de poort voor me te openen! Er wordt vrijwel direct gereageerd door een van de bestuursleden met een uitgebreide update van de situatie. En een paar dagen later zou alles weer als vanouds werken en waren de bewakers volledig geüniformeerd en wakker.

't Dondert en het bliksemt

Een hete zomerse dag in Johannesburg wordt met een inmiddels gebruikelijke fikse onweersbui afgesloten. Alle electronische randapparatuur wordt uit voorzorg uit de stopcontacten gehaald. De volgende ochtend kan gerekend worden met enorme verkeerschaos en dus extra reistijd, omdat veel "robots" (stoplichten) het niet meer zullen doen ...



"Behoed je voor het ergste,
wees heel goed voorbereid
Houd het hoofd maar boven water
in deze turbulente tijd
Straks gaat het gebeuren
Het is eens en dan nooit meer
De hemel breekt pas open
en dan gaat het hier tekeer"

Guus Meeuwis, 10 jaar levensecht (2005)