Bandencentrum

Na "leeuw eet band" stond vanochtend de Jeep voor de tweede keer bij het bandencentrum. Na het schietincident in Lesotho moest opnieuw een band worden vervangen. De kogel die in de band werd teruggevonden, trok heel wat bekijks.

Kamervragen

Terwijl in Zuid-Afrika de oppositiepartijen zich door een motie van wantrouwen tegen de regerende ANC partij en president Mbeki in het bijzonder uitspreken tegen de liegende en bedriegende overheid, brengt in Nederland het rapduo Lange Frans en Baas B. om dezelfde redenen de rap "Kamervragen" uit over het beleid van de Nederlandse regering. Rapper "Lange Frans" schreef het nummer nadat hij het boek "Een man tegen de Staat" van auteur Alexander Nijeboer had gelezen.

Naar huis

De volgende ochtend ontmoeten we tijdens het ontbijt een Amerikaan die op vrijwillige basis helpt met het ontwikkelen van vreemde talen cursussen voor leraren. Hij heeft al heel wat landen afgereisd in Afrika (zoals bijvoorbeeld Kenia in de jaren 60 en 80, maar ook Zimbabwe in o.a. 2000 en 2003). Dit was zijn tweede verblijf in Lesotho en ook hij had nog nooit van een dergelijk incident gehoord. Op uitnodiging van Ashley (eigenaar van de lodge) rijden we naar zijn werkplaats en pompen met een compressor de lege band weer vol zodat we het kogelgat kunnen lokaliseren en het gat tijdelijk kunnen dichten. Mocht eventueel nog wat gebeuren met een band, dan hebben we nog een noodoplossing. Ook beloven we hen om een mail te sturen met een uitgebreide beschrijving van wat is gebeurd en foto's zodat zij het kunnen melden bij de politie en het ministerie voor toerisme. De grens van Lesotho levert geen enkel probleem op, maar bij de Zuid-Afrikaanse grenspost lijkt het er even op alsof we uren in een enorme rij moeten gaan staan. Gelukkig berust alles op een misverstand en zitten we na een kwartiertje met stempel weer in de auto naar huis. Rond 16.00u komen we thuis aan en pakken de auto uit. We eten even wat en bellen vervolgens de familie om ze in te lichten over hetgeen is gebeurd.

Beschoten!

Vanaf de Katse dam rijden we via Thaba-Tseka naar Roma, waar we zullen overnachten bij The Trading Post Guest House. Onderweg worden we tot onze teleurstelling wederom geconfronteerd met bedelende en agressieve Basotho. We gingen ervan uit dat vanaf Thaba-Tseka een geasfalteerde weg zou leiden naar Maseru (hoofdstad van Lesotho), dan blijkt echter dat men de gehele weg eruit heeft gesloopt om opnieuw te asfalteren... We zien dus al snel in dat we het museum in Morija zeer waarschijnlijk niet gaan redden. We ploeteren voort over de steile, modderige bergpas, afgewisseld met rotsachtige stukken. We komen tot onze verbazing zowaar twee touringcars tegen waarvan de eerste vol gas over de pas dendert. Niet lang daarna komen we twee herders tegen met een ezel. Aangezien we inmiddels gewend waren geraakt aan bedelende handen en agressief gedrag, waren we hierop voorbereid. Maar wat we absoluut niet hadden verwacht, was een wapen op ons gericht te krijgen!!! Een van de herders heft zijn hand op om een stop-teken te geven. We reden al voorzichtig vanwege de conditie van de weg en namen nog wat gas terug. Dan opent hij echter de deken die hij omgeslagen had en toont een wapen dat op een luchtpistool lijkt. We realiseren ons beide in eerste instantie niet dat het een wapen is, totdat hij op de rechtervoorband begint te schieten. Direct geeft het bandendrukmanagementsysteem aan dat een band lucht aan het verliezen is. Aldwin geeft onmiddelijk gas en we proberen zo snel mogelijk en zo ver mogelijk van de mannen vandaan te komen. Gelukkig gaan we bergaf, maar tegelijk moeten we voorkomen de bocht uit te vliegen en de berghelling af te gaan. Na ongeveer 10 minuten is de band zo goed als leeg en moeten we wel stoppen om de band te wisselen. We besluiten voor een kerk te parkeren en daar de band te wisselen. Er komt een groep scholieren op ons af die net klaar is met de les op de school vlakbij de kerk. Ik houd ze aan de praat terwijl Aldwin zo snel mogelijk de band vervangt. Zolang zij bij ons zijn, kan ons niets gebeuren, is onze redenatie. In recordtempo heeft Aldwin de platte band vervangen (later zou blijken dat we in alle haast de sleutel van het slot van het reservewiel hebben verloren). Snel stappen we weer in. Eigenlijk willen we gewoon gelijk het land uitrijden, maar dat is niet realistisch gezien de afstand en de toestand van de wegen. Helaas staat bij Mantsonyane, een dorp verderop, een vrachtwagen dwars over de weg doordat hij de modderige berghelling niet opkomt. Na 20 minuten wachten komt een shovel om hem enigszins recht te trekken zodat het overige verkeer er weer langs kan. Balancerend over de weg tussen de vrachtwagen en de afgrond, geholpen door een behulpzame Basotho, geraken we gelukkig voorbij aan de vrachtwagen. We raken in gesprek met een stel Zuid-Afrikanen achter ons en die vertellen dat ze dit nog nooit hebben gehoord, laat staan zelf hebben meegemaakt in Lesotho. Just our luck! Bij een tweede wegversperring van de politie (voorbij de weg naar Mohale dam) maken we melding van de poging tot overval. Ze tonen zich geschokt en geven aan dat dit al heel lang niet gebeurd is. Tot onze verbazing melden ze echter dat er wel incidenten zijn geweest waarbij Basotho bevolking stenen gooide naar toeristen! Uiteindelijk komen we rond 17.00u aan bij de lodge. We vertellen opnieuw het verhaal en ook zij zijn geschokt. Ze bevestigen de stenen-gooi incidenten en vertellen ons tevens de reden van de wegversperringen. Blijkt dat de ingenieurs die aan de beide stuwdammen hebben gewerkt, regelmatig een pistool op hun hoofd gericht kregen op de bergpassen en de auto werd gehijacked! We drinken een glas witte wijn op het terras voor onze rondavel en proberen te verwerken wat er is gebeurd. Na een lekker "home cooked dinner" gaan we vroeg naar bed. De gebeurtenissen hebben hun tol geëist en we zitten er beiden helemaal doorheen.